Tradycyjna Medycyna Chińska

Fragmenty skryptu Tradycyjna Medycyna Chińska Zbigniew Królicki Mędrcy Wschodu już od czasów niepamiętnych nie widzieli różnicy między człowiekiem a Ziemią, Ziemią a Wszechświatem, mikroko-smosem a makrokosmosem. Te same prawa, które działają w makro-kosmosie, naszym świecie i wszechświecie, działają również w mikro-kosmosie, tj. naszych ciałach i umysłach. Dzieje się tak, ponieważ makrokosmos i mikrokosmos są jednym i tym samym. Obserwacja pierwszego pozwala nam poznać drugi i vice-versa. „Nie wychodząc za drzwi, można poznać cały świat, a nie wychylając się za okno, można zobaczyć TAO nieba". udzie starożytnego Wschodu żyli stojąc mocno na ziemi i obser­wując firmament. W dynamicznych zmianach przyrody widzieli TAO, tę głęboką prawdę zawartą w nurtach przyrody, ale która mimo wszyst­ko jest ponad tym, tak jak całość jest zawsze większa od swych części, wyobrażali sobie siebie jako odgałęzienia TAO, poddane tym samym prawom i pryncypiom kierowanym przez naturę. Chińczycy byli pierwszymi, którzy rozwinęli logiczną teorię funkcji organicznych, patrząc na życie z perspektywy sił życiowych i nurtów energii, ich teorie przeszły przez próbę czasu i stały się podstawą dzisiejszej aku­punktury i akupresury. Jeśli postawimy się w ich położeniu sprzed pięciu tysięcy lat, ro­zumiejąc podstawy fizjologiczne ich cywilizacji, możemy zorientować się jak mógł powstać wschodni system terapeutyczny i tak zwana „sztu­ka zdrowia". Wyobraźmy sobie, że jesteśmy wieśniakami starożytnych Chin, że żyjemy tam gdzie od wieków żyli ich przodkowie. I nagle mamy porę roku, w której mamy siać lub zbierać plony, a tymczasem nawiedza nas długotrwała susza. Woda w jeziorze znajdującym się w dolinie, na któ­rą zawsze liczy cała wieś, spadła o wiele poniżej poziomu do takiego stopnia, że nawet najstarsi we wsi takiej suszy nie pamiętają. Cała wieś zanosi modły do Kuan Jin, bogini współczucia, aby ta dała się przebła­gał i aby zesłała deszcze na pola, dla zwierząt, dla ludzi - dla życia. (Kuan Jin nie musi rzeczywiście reprezentować bogini, można przyjąć ją jako symbol energii współczucia). W końcu deszcz nadchodzi. Przez kilka dni spada z nieba prawdziwy dar życia. Ziemia wchłania ile tylko może, zapełniają się strumyki, tworzą się kałuże, nadmiar wody spływa do jeziora, które jest naturalnym rezerwuarem doliny. Poziom wody w jeziorze podnosi się nieustannie. Czyżby groziła powódź? Nie, ta wspa­niała rezerwa, wykorzystując zagłębienia, rowy i szczeliny w ziemi, wysyła nadmiar życiodajnego nektaru poza swój zasięg i zapełnia inne jeziora leżące w innej wiosce. I mimo że deszcze w tym rejonie nie mogą zaspokoić potrzeb wszystkich na ziemi, którzy cierpią suszę, jed­nak nadmiar wody w tej wsi, przepływając przez naturalne zagłębienia ziemi, uwalniają od nadmiaru i równocześnie wspomaga wioski leżące w pobliżu. Filozofowie i doktorzy wiosek radują się wraz z wieśniaka­mi. Jednak zastanawiając się nad tym naturalnym fenomenem zadają sobie pytania czy nie istnieje tak samo podobny system rezerwuarów lub zbiorników energii kontrolujących „powodzie" w naszych ciałach. Nadmiar energii w naszym organizmie może pojawić się w taki sam sposób jak nadmiar wody deszczowej zapełniający jeziora, rzeki i stru­myki na Ziemi. Jak rozporządza tym nadmiarem nasz organizm? Czy w naszym ciele zdarzają się okresy „suszy"? czy nadmiar energii może zostać zmagazynowany w danej części organizmu po to, aby przejść w inne miejsce kanałami podobnymi do tych ziemskich? Jak rozprowadza nasz organizm tę „nadwyżkę"? z obserwacji i praktyki z ludzkim ciałem we wszystkich jego stanach zachwianej równowagi i zdrowia, Chiń­czycy odkryli analogiczny i wspaniały system „jezior", „kanałów", „rzek i prądów" w nim zawartych. Poprzez te kanały energia życiowa CHI ciała płynie do każdego zakątka organizmu, żywiąc i harmonizując wszystko, co w danej chwili straciło równowagę i harmonię. Takimi kanałami w ciele człowieka są właśnie meridiany. Teoria meridian na­leży do najważniejszych nauk Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. Służy do wyjaśniania fizjologii, jak i zmian patologicznych, teoria ta jest ści­śle związana z teorią ZANG-FU i teorią punktów akupunkturowych wykorzystywanych także w innych terapiach medycyny chińskiej.   Copyright  © Zbigniew królicki1997, Prawa autorskie są własnością wydawnictwa KOS