|
Fragmenty skryptu
Krzysztof Maćko
Związek między ludźmi jest tym, co ich wiąże. Nić
sympatii, więzy małżeńskie, związek dusz, więzy krwi, pamięć, interes, wspólny
cel, zainteresowania, grupa odniesienia, sąsiedzi. Służą temu sztandary,
odznaki, plakietki, mundurki, mundury-garnitury, legitymacje. Wszystko to. po to
by nie być oddzielonym od innych ludzi. By nie pozostać osamotnionym, by można
było realizować podstawowe ważne potrzeb: potrzebę znaczenia, przynależności,
bycia ważnym czyli posiadania pozycji w hierarchii. Ilość interakcji
międzyludzkich i ilość ludzi których znamy i którzy nas znają świadczy o
aktywności, czasem o wartości osoby. Samotność brak przyjaciół znajomych to
oznaka starości, kiedy to powoli zrywają się więzy z innymi.
Różne związki są ważne dla różnych ludzi ale te najważniejsze to te,
które są związkami bliskości, intymności, głębokiej emocjonalności -związki
partnerskie. Związki narzeczeńskie, małżeńskie wymagają najwięcej energii a
jednocześnie dające impuls do działania i aktywności.
Związek emocjonalny wymaga energii, dzięki niemu również uzyskujemy
energie psychiczną potrzebną do działania. Trzecia osoba w związku stwarza
konieczność wydatkowania zwiększonej ilości energii, żeby mogła być zachowana
harmonia energii. Feng shui to sztuka takiego operowania energia, która pozwala
zachować długie życie pomyślność, zdrowie, dobre relacje. Można to osiągnąć na
wiele różnych sposobów, metody najbardziej skuteczne są metodami uniwersalnymi i
prostymi do zastosowania. Lecz nawet najlepsza metoda nie działa zawsze i w
każdym przypadku. Tam, gdzie to występuje trzeba zastosować bardziej
indywidualne podejście zgodne z czasem i warunkami zewnętrznymi.
Jin, Jang określa relacje
człowieka z otoczeniem, świadczy o harmonii lub jej braku.
Jin, Jang to podstawowa zasada obserwowalna w świecie, która jest również
zasadą relacji międzyludzkich. Ona tworzy nierozerwalne składniki tych relacji.
Zasada jin jang wywodzi się z najstarszej szkoły Jin Jang Kia, która stała się
podłożem chińskiej filozofii, medycyny, sztuki i wielu innych dziedzin. Stalą
się ona podstawa^ interpretacji istniejącego świata przez podporządkowanie
wszystkiego jednemu z tych dwóch elementów. Według niej przyczyną wszelkich
zmian w świecie jest wzajemne oddziaływanie i przeobrażanie się tych dwóch sił.
Jin dotyczy świata
materii, posiada takie atrybuty jak: ciemność, wilgoć, zimno, pasywność, Ziemia,
noc, odbite światło Księżyca, kwadrat, kobiecość, wnętrze, liczby parzyste.
Symbolizuje ją cienisty, północny stok góry
Jang
dotyczy świata idei, to jasność, aktywność, siła
porządkująca. Przedstawia ją nasłoneczniony, południowy stok góry, Słońce,
niebo, dzień, ciepło, jasność, koło, męskość, liczby nieparzyste. Jest tym, co
zewnętrzne.
Jin i Jang zawierają się w
sobie nawzajem, nieustannie na siebie oddziaływując, będąc w nieustannym
procesie czasem jedno przekształca się w drugie. Zachodzi więc między nimi
relacja dynamiczna. Układ jin jang nie jest sobie przeciwstawny, lecz
uzupełniający, komplementarny. Tak jak na dobę składa się dzień i noc, tak
pełnię istnienia tworzy zjednoczenie kobiety z mężczyzną. Tak jak w atomie
znajdują się cząstki dodatnie i ujemne, tak nie ma jin bez jang i odwrotnie.
Natura pierwotną siłą zmierza do uzyskania równowagi między jin i jang. Człowiek
realizując różnorodne potrzeby często zaburza tą naturalną harmonię. Sztuka
życia nie polega na tym by unikać jin a dążyć do jang, ale utrzymanie tych dwóch
sił w równowadze. Jin i jang dążą do zespolenia jak cień potrzebuje światła by
istnieć. Ich związek jest współzależny i nierozdzielny. Zasadę dychotomicznej
zależności opisuje Lao Tsy: „Byt i niebyt wywołują się wzajemnie. Trudność i
łatwość są współzależne Długie i krótkie zależą od siebie."
Tak jak w znaku Wielkiej
Jedności w polu jin znajduje się cząstka jang i odwrotnie tak w relacji kobieta
- mężczyzna, mężczyzna - kobieta część męska w kobiecie umożliwia łączność z
tym, co kobiece w mężczyźnie.
O występowaniu pierwiastka kobiecego w mężczyźnie i odwrotnie męskiego w
kobiecie pisał na początku naszego wieku Z. Freud. Skłoniło to jego ucznia C. G.
Junga do twierdzenia, iż są to struktury pierwotne. Archetyp żeński u mężczyzny
nazwał Jung animą, a męskości u kobiety animusem. Przez wieki wzajemne
doświadczanie płci spowodowało feminizację mężczyzn i maskulinizację kobiet,
dowodem kulturowym na to zjawisko jest zmiana obyczaju między innymi ubioru w XX
wieku. Fizjologicznym dowodem jest to, że hormony męskie i żeńskie wydzielane są
przez każdy organizm ludzki niezależnie od płci. Archetyp ten, to nie tylko
cechy płci występujące zamiennie, ale także zbiorowe wyobrażenie kobiety i
mężczyzny.
Jung twierdził, że dzięki
animie w mężczyźnie i animusowi w kobiecie jest możliwe wzajemne zrozumienie
między kobietami i mężczyznami. Jednak gdy archetyp jest zbyt silny i jednostka
nie uwzględnia rzeczywistych właściwości innej osoby to wzajemne porozumienie
staje się trudne. Tak więc nie może istnieć trwały związek między nieustępliwym
mężczyzną a bierną kobietą.
Zasada jest, że
jin i jang harmonijnie dąży do
równowagi, zjednoczenia tego, co przeciwstawne. Jakakolwiek przewaga jin lub
jang działa niekorzystnie. Gdy w relacji dominuje jedna z tych sił, wtedy widać
brak równowagi i harmonii.
Copyright © Krzysztof Maćko 1999,
Prawa autorskie są własnością wydawnictwa KOS
Pytania do zaliczenia III sem.
1. Co jest celem analizy transakcyjnej?
2. Opisz trzy stany Ja.
Przykład manifestacji trzech stanów Ja w wypowiedzi (jedno zdanie do każdego
stanu)
3. Wymień i opisz rodzaje transakcji. Przykłady (wymiana zdań)
4. Wymień i opisz role psychologiczne, które wymienia Analiza Transakcyjna.
Przykład roli z maski (dwa zdania wypowiedzi świadczące o roli z maski)
5 . Wymień i opisz pozycje psychologiczne.
6. Wymień trzy gry i opisz jedną
7. Wymień pięć najważniejszych cech osoby wygrywającej |
